سلام دوباره

میخواستم دیگه سراغ این وبلاگ نیام اما وبلاگه خوبی بود برا من بهم خیلی کمک کرد خیلیییی تازشم دوستمم میخونتش گاهی وقتا پس چرا ننویسم اخه ؟ولی بهش یه کم سرو سامون دادم اون قسمتای بد و غمگینشو حذف کردم تا دل خودمم نگیره ولی یه قسمتای خوبشو که ازش حس خوبی میگرفتمو نگه داشتم .زندگی به امید وصله نخ بادباک زندگی امیده اگه پاره بشه به این راحتیا نمیشه گرش زد در نتیجه بیایین امیدوار باشیم که نخ زندگیمون پاره نشه خودمونم پارش نکنیم اجازه هم ندیم کسی پارش بکنه .گمونم این بهترین راه حله برای به جلو رفتن تو زندگی هر ادمی یه لحظه هایی پیش میاد که پر از غم و ناامیدی میشه اما مهمترین چیزی که ادم باید همیشه یادش بمونه اینکه که این لحظه ها تموم میشه و بازم افتاب طلوع میکنه پس امیدوار باش بیایین یه جاهای خوب زندگی رو ببینم .وقتی اخرش مرگه این همه غصه چرا اخه؟؟؟؟؟؟؟؟؟